De bende van carpe diem

De groep carpe diem-aanhangers breidt zich uit. Twee dagen geleden leerde ik Inge en Alex kennen. Gisterenavond kwamen Marina en Heiner ons vervoegen.

Aangezien we al hadden afgesproken om samen te eten was er natuurlijk plaats voor 2 mondjes meer.  De taken waren vlug verdeeld.
Inge en Alex naar de vismarkt om dorade te kopen. Maria en Jürgen om de salade (met de over de ganse  wereld geroemde olie) te bereiden en krieltjes voor te koken. Marina en Heiner nog een andere salade en een variatie op de Griekse tzatsiki.
De ene had witte de andere rode wijn meegebracht. Er was bier, limonade (radler) spuitwater enz. ...
Ik stel mijn sultantent en coördinerend vermogen ter beschikking. Het laatste pro forma want alles liep op wieltjes.
Met een campinggaz, een grilplaat en een ovengrill waren we uitgerust om de beste maaltijd ever te maken.  Dat hebben we dan ook gedaan.  Alex zorgde voor het grillen van de vis. Heiner is sedert jaar en dag wörstengrillmeister. Uw dienaar mocht de aardappelen bakken en de bediening op zich nemen met hulp van iedereen die zich daartoe geroepen voelde.
Als afsluiter nog een overgebleven stukje tiramisu en een cake met aardbeien. Voor de liefhebbers te combineren met een Italiaanse koffie.

Het beste filosofische kookteam ter wereld

De afwas in team

Het afdroogteam

Dat alles en een gezelschap dat spreekt over de mooie en serieuze 'choses de la vie'.  Meer moet er niet zijn om mij gelukkig te maken.  Ik ben dan ook, kort na middernacht met dat gevoel gaan slapen.

Voor ik het vergeet : Maria, Jürgen en ikzelf hebben in de namiddag bijna 3 uren besteed aan : de queeste naar '"De STOEL".
Op aanraden van de campingeigenaar naar 'Bauhaus' in Zadar gereden. Daar stonden verscheidene stoelen die ok maar duur (799 kuna en meer) waren. Een verkoper verwees ons naar Decathlon waar ze alle kampeermateriaal hadden. Wij daar naartoe (ongeveer 3 km verder) Decacathlon ontgoochelde omdat er enkel kampeerstoelen uit stof stonden en die zaten niet goed.  Wij dus weer naar 'Bauhaus.  Daar een stevige en gemakkelijk zittende stoel met een hoes gekocht.  Jürgen deed de kwaliteitscontrole en Maria zorgde ervoor dat alles kleurgewijze  bij elkaar paste.
Omdat het de laatste was kreeg ik nog 30% korting : kostprijs 550 kuna.
Resultaat : een stoel die opnieuw 15 jaar kan dienen. Jürgen is bereid een jaarlijkse onderhoudsbeurt te geven op voorwaarde dat ik daarvoor naar Eibiswald  als kom.

Vanavond gaan we met de ganse groep eten ergens in de stad.  Dat wordt weer wat.
Tot later

Hubert