Vrbnik : zon zee en žlahtina

Deze morgen traag op gang gekomen.  Vers brood gehaald in het lokale winkeltje op 120 meter van de camping en slechts één maal verkeerd gelopen.  Alle straten noemen hier 'scrpcici' dus oriëntatie op straatnaam is hier ook niet mogelijk. Niet dat het zou geholpen hebben natuurlijk.

Surfing the Net viel mijn oog op Vrbnik. Een mooi pittoresk dorpje met een bijzondere wijn van een druif die enkel daar in de streek voorkomt : žlahtina.
Ik kan natuurlijk maar op één manier achterhalen of die wijn zo goed is namelijk: proefondervindelijk. Nooit was een term zo letterlijk toepasselijk.
In de namiddag - nadat de ergste warmte een beetje weg was (32 °C) - dus naar ons vermaarde wijndorpje.

Er viel ons al een prachtig entree in de schoot :

Zicht Vbrnik 

Iets later op weg naar stadje

Het binnenrijden was al pure visuele verwennerij. Overal waar ik keek prachtige zichten en ik had nog geen druppel wijn binnen.

De oude stad is - bijna traditioneel - een doolhof van steegjes en trapjes die je overal en nergens naartoe leiden.  Ook naar het smalste straatje ter wereld (dixit de uitleg) :

Zoals jullie merken heb ik nog een zee van ruimte in het smalste straatje.

De beltoren kan je van overal zien :

In het lokale kerkje waren - beetje tot mijn verrassing - mooie op het dagelijks leven geïnspireerde glasramen te zien :

Ook de lokale neringdoener mocht rekenen op mijn klandizie want het gaat wel stevig op en neer in die dorpjes.  Daarenboven moet je parkeren buiten het centrum.  Ik heb er dus al een stevige zonnige wandeling opzitten vooraleer ik dit verorber:

En dan het sap van de žlahtinadruif.  Een jonge witte wijn die, bij voorkeur, binnen de één à twee jaar wordt gedronken. Fruitig dus met een zeer licht bittere afdronk.  Lekker en zonder twijfel een goede compagnon bij mijn avondeten van kip in witte wijn en gemixte salade.
Voor de liefhebber :

Morgen opnieuw een uitstap.  De keuze is aan Punat of de gestructureerde wandeling in Krk grad.  Ik zal er een nachtje over slapen.

Hubert